Cena gazu – cena za m3 i kWh

Jaka jest cena gazu ziemnego do domu za m3 oraz za kWh? Zobacz poniżej porównanie ceny gazu w różnych regionach Polski w zależności od rocznego zużycia i taryfy, a także jakie są zapasy gazu w Polsce.

Zobacz, jakie są prognozy cen prądu na 2027 r. na podstawie cen giełdowych, po jakich sprzedawcy prądu kupują dzisiaj energię elektryczną z dostawą w 2027 r. (tzw. kontrakty na dostawę prądu w 2027 r.).

PGNiG grupy taryfowe

Grupy taryfowe gazu ziemnego (przede wszystkim W-1, W-2, W-3, W-4) zależą od rocznego zużycia gazu, rodzaju gazu (wysokometanowy, zaazotowany) oraz mocy umownej. Najmniejsi odbiorcy (kuchenki) stosują taryfę W-1, a domy z ogrzewaniem gazowym zazwyczaj posiadają taryfę W-3 lub W-4.

Taryfa W-1

Taryfa W-1 to grupa taryfowa dla gospodarstw domowych o najniższym zużyciu gazu (do 3350 kWh/rok), tzw. „kuchenkowiczów”, używających gazu tylko do gotowania.

Charakterystyka taryfy W-1:
Zastosowanie: Gotowanie posiłków (kuchenki gazowe), rzadziej podgrzewanie wody.
Zużycie: Rocznie poniżej 3.350 kWh (około 300-350 m3).
Podgrupy (rozliczenia) taryfy W-1:
W-1.1: Prognozy raz w roku, płatności co 2 miesiące.
W-1.2: Prognozy dwa razy w roku, płatności co 2 miesiące.
W-1.12T: Rozliczenie miesięczne na podstawie odczytu licznika

Taryfa W-2

Taryfa gazu W-2 przeznaczona jest dla odbiorców zużywających od 3.350 kWh do 13.350 kWh gazu wysokometanowego rocznie. Zazwyczaj obejmuje to gospodarstwa domowe korzystające z kuchenki gazowej oraz piecyka do podgrzewania wody.

Charakterystyka taryfy W-2:
Zastosowanie: Kuchenka + piecyk gazowy (podgrzewanie wody).
Roczne zużycie: 3.350 – 13.350 kWh.
Podgrupy (rozliczenia) taryfy W-2:
W-2.1: Prognozy raz w roku, płatności co 2 miesiące.
W-2.2: Prognozy dwa razy w roku, płatności co 2 miesiące.
W-2.12T: Rozliczenie miesięczne na podstawie odczytu licznika

Warto wiedzieć:
Jeśli zużywasz mniej niż 3.350 kWh, korzystniejsza będzie taryfa W-1. W przypadku korzystania z gazu również do ogrzewania domu, warto przejść na taryfę W-3.

Taryfa W-3

Taryfa gazowa W-3 jest przeznaczona dla odbiorców o wysokim zużyciu gazu ziemnego, głównie do ogrzewania domów, w przedziale od 13.350 kWh do 88.900 kWh rocznie. Oferuje ona niższą cenę za kWh, ale wyższą stałą opłatę abonamentową niż taryfy W-1 czy W-2.

Charakterystyka taryfy W-3:
Zastosowanie: Domy jednorodzinne, duże mieszkania z ogrzewaniem gazowym, kuchnią i podgrzewaniem wody.
Zużycie: 13 350 – 88 900 kWh/rok.
Podgrupy (rozliczenia) taryfy W-3:
W-3.6: 6 odczytów licznika w roku.
W-3.9: 9 odczytów licznika w roku.
W-3.12: 12 odczytów licznika w roku (co miesiąc).

Warto wiedzieć:
Taryfa W-3 jest najbardziej opłacalna, gdy roczne zużycie przekracza ok. 13.000-14.000 kWh. W przypadku mniejszego zużycia korzystniejsza jest taryfa W-2.

PGNiG grupy taryfowe cennik

Cena gazu u największego sprzedawcy gazu w Polsce (PGNiG) w zależności od grupy taryfowej wynosi (cena od 25 lutego 2026 r. oraz dla porównania cena gazu do 25 lutego):

Cena gazu w zależności od regionu

Ile kosztuje gaz wraz z dystrybucją w PGNiG w zależności od regionu?

Poniżej porównanie ceny gazu ziemnego w (paliwo gazowe plus dystrybucja plus opłaty stałe) w regionie gdańskim,

Cena gazu – region gdański

Cena gazu w regionie gdańskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Cena gazu – region poznański

Cena gazu w regionie poznańskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Cena gazu – region tarnowski

Cena gazu w regionie tarnowskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Cena gazu – region warszawski

Cena gazu w regionie warszawskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Cena gazu – region wrocławski

Cena gazu w regionie wrocławskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Cena gazu – region zabrzański

Cena gazu w regionie zabrzańskim w zależności od rocznego zużycia gazu oraz taryfy przedstawia się następująco:

Zapasy gazu w Polsce i w Niemczech

W obliczu tego co się dzieje w Iranie, warto zastanowić się jakie mogą być konsekwencje dla użytkowników gazu w Polsce.

Podczas gdy cały świat skupia się na ropie naftowej, wydaje się jednak, że to właśnie gaz ziemny stanowi w rzeczywistości istotniejszy problem w perspektywie krótkoterminowej. Skroplony gaz ziemny (LNG) jest trudniejszy do magazynowania ze względu na bardzo niskie temperatury potrzebne do utrzymania jego płynnej postaci.

Rynek gazu ziemnego funkcjonuje na zasadzie „just in time”, czyli przy minimalnych zapasach magazynowych. W związku z tym przerwy w dostawach będą następować znacznie szybciej, a wznowienie produkcji będzie trudniejsze (i bardziej czasochłonne) – nie ze względu na proces wydobycia, ale na proces chłodzenia / skraplania.

Na początku kwietnia w Financial Times pojawił się artykuł o tym, że urzędnicy UE rozważają ograniczenia w dystrybucji paliw:

Ceny gazu w Europie. Kontrakty terminowe na gaz ziemny to standardowe umowy, które umożliwiają inwestorom kupno lub sprzedaż określonej ilości gazu ziemnego po z góry ustalonej cenie w określonym terminie przyszłym.

Zapasy gazu w Polsce

Pojemność podziemnych magazynów gazu w Polsce wynosi ponad 3,3 mld m sześc. (około 37-38 TWh – terawatogodzin, 1 TWh = 1.000.000.000 kWh).

Na dzień 8 kwietnia 2026 r., w Polsce w magazynach gazu znajduje się zapas 16,2 TWh, a ich zapełnienie wynosi 45%:

Czy w Polsce zabraknie gazu? Nie wiadomo, urzędnicy twierdzą, że nie zabraknie, jednak Orlen otrzymał informację z Kataru o wstrzymaniu dostaw skroplonego gazu ziemnego LNG.

Rocznie w Polsce zużywa się ponad 200 TWh gazu ziemnego, z czego mniej niż 40 TWh pochodzi z krajowych złóż:

W 2025 r. do Polski dotarło ok. 4,07 mln ton LNG z USA (ok. 5,62 mld m3) oraz ok. 1,45 mln ton LNG z Kataru (ok. 2 mld m3). Był także jeden transport z Trynidadu i Tobago (ok. 0,1 mld m3), oraz jeden transport z Senegalu i Mauretanii (kontrakt spot ok. 0,1 mld m3).

Rurociągiem Baltic Pipe z Norwegii płynie od 8 do 10 miliardów metrów sześciennych gazu rocznie.

Uzależnienie Polski od importu surowców do produkcji energii wynosiło 46% w 2024 r.

Zapasy gazu w Niemczech

Wypełnienie magazynów gazu w Niemczech 7 kwietnia 2026 r. wynosi 22,8%:

Uzależnienie Niemiec od importu surowców do produkcji energii wynosiło 70% w 2024 r.

Konsekwencje ograniczeń w dostawach gazu i ropy na świecie

19 marca QuatarEnergy zakomunikował, iż odbudowa uszkodzonych instalacji do produkcji gazu LNG może zająć nawet 5 lat. Uszkodzone instalacje znajdują się na największych na świecie złożach gazu zwanych Ras Laffan.

24 marca QuatarEnergy wstrzymał dostawy do czterech krajów: Chin, Włoch, Belgii i do Korei Płd. Jako powód przytoczono siłę wyższą, co wyklucza kary za niedotrzymanie umowy.

Instalacje na złożach Ras Laffan mogą produkować do 77 mln ton LNG rocznie co odpowiada ok 20% globalnych dostaw LNG, z czego 12,8 mln ton zostało uszkodzonych.

W niektórych krajach, braki gazu i ropy zaczynają być odczuwalne.

Sześć statków z paliwem, które miały dotrzeć do Australii zostały anulowane. 24 marca, na przynajmniej 600 stacji paliw w Australii skończył się co najmniej jeden rodzaj paliwa.

Premier Bangladeszu ograniczył używanie oświetlenia i klimatyzacji i zachęca ministrów oraz całe społeczeństwo, aby z rozwagą zużywali prąd. Uniwersytety w Bangladeszu zawiesiły zajęcia aby oszczędzać prąd.

Filipiny są pierwszym krajem, który – 24 marca – ogłosił stan wyjątkowy. W tym dniu, ceny benzyny i oleju napędowego osiągnęły poziom ponad dwukrotnie wyższy w porównaniu do lutego.

W Indiach natomiast, restauratorzy ograniczają menu a 20% restauracji i hoteli w Bombaju zawiesiło działalność, gdyż brakuje im gazu do przygotowania gorących posiłków. W całym kraju krematoria na gaz zawieszają działalność.

Rafinerie w Indiach zakupiły 60 milionów baryłek rosyjskiej ropy z dostawą w kwietniu, czyli dwa razy więcej niż w lutym.

Większość fabryk w Morbi, centrum przemysłu ceramicznego w indyjskim stanie Gudźarat na zachodzie kraju, jest zamknięta z powodu niedoborów gazu.

W Korei Płd. ceny surowców do produkcji foli plastikowych wykorzystywanych przez rolników do przykrywania upraw, a także przez producentów telewizorów, wzrosły nawet o 50% i kończą się już ich zapasy.

W Pakistanie, urzędnicy państwowi przeszli na 4-dniowy tryb pracy.

Na Słowacji, 18 marca wprowadzono ograniczenia w sprzedaży diesla dla Słowaków, oraz wyższe ceny dla obcokrajowców, a największy producent nawozów sztucznych ograniczył produkcję do minimum, ze względu na wysokie ceny gazu.

Na Sri Lance ogłoszono środy dniem wolnym od pracy oraz wprowadzono racjonowania paliwa.

Rząd Tajlandii zwrócił się z prośbą do mieszkańców o ustawienie klimatyzacji na temperaturę 26–27°C, a wszystkie agencje rządowe otrzymały polecenie pracy z domu. Kolejki do stacji paliw są coraz większe.

Na Tajwanie 97 procent energii powstaje z importowanych źródeł. Energia elektryczna na Tajwanie w niemal 50% wytwarzana jest z LNG, a ok. jedna trzecia dostaw LNG pochodzi z Kataru. Firma TSMC — która produkuje około 90% najbardziej zaawansowanych chipów na świecie — zużywa ok. 9% całkowitej produkcji energii elektrycznej na wyspie.

Zapasy gazu LNG na Taiwanie wynoszą ok. 11 dni.

USA

Wg New York Times, pod koniec marca „Iran zbombardował amerykańskie bazy na Bliskim Wschodzie, zmuszając wielu amerykańskich żołnierzy do przeniesienia się do hoteli i biur w całym regionie.” USA, po 23 latach opuściło swoją bazę wojskową w Iraku.

Koszt operacji militarnej po stronie USA jest znaczący i bardzo szybko rośnie. Na 7 kwietnia szacunkowy koszt wynosił niemal 44 mld USD (koszt ataku na Iran to ponad 1 mld USD dziennie).

Koszt godziny lotu samolotu myśliwskiego F-35A przekracza 40.000 USD. Koszt jednego pocisku Patriot wynosi od ok. 1 mln USD do ponad 3 mln USD, a wystrzeliwane są co najmniej dwa do nadlatującego drona. Irański dron natomiast kosztuje od 20 tys. do 50 tys. USD.

Chiny

Wzrasta wartość transakcji na świecie dokonywanych w chińskim systemie rozliczeń CIPS w RMB (kosztem USD):

System CIPS stanowi alternatywę dla używanego w Europie systemu SWIFT (transfer pieniędzy pomiędzy bankami).

Iran

Wojska USA i Izraela zniszczyły ok. 30 uniwersytetów, a także ponad 700 szkół i dziesiątki tysięcy budynków mieszkalnych.

Według obliczeń banku JP Morgan, zgodnie z nowymi ustaleniami dotyczącymi opłat za transport przez cieśninę Ormuz, Iran może uzyskać nawet 70–90 mld dolarów dodatkowych rocznych dochodów, co stanowi aż 20% jego PKB.

Dla porównania: Kanał Sueski przynosi Egiptowi „zaledwie” 9–10 mld dolarów rocznie, a Kanał Panamski około 5 mld dolarów.

Przed atakiem USA i Izraela na Iran, przez cieśninę Hormuz przepływało średnio 138 statków dziennie. Obecnie jest to na ogół poniżej 10 statków:

Szacuje się, iż dochody Iranu ze sprzedaży ropy wzrosły o ok. 250% z 52 mln USD dziennie w lutym 2026 r. do 180 mln USD dziennie w marcu.

Iran pobiera opłatę tranzytową od niektórych statków przepływających przez cieśninę Ormuz, w wysokości 2 mln USD – płatności odbywają się w chińskiej walucie yuan.

Aby ograniczyć wzrost ceny ropy, USA zniosły embargo na irańską ropę.

Izrael

Wg izraelskiego dziennika Haaretz, 80% pocisków wystrzeliwanych przez Iran w kierunku Izraela dociera do celu.

Rosja

Rosja natomiast zarabia każdego dnia dodatkowo 150 mln USD, dzięki wysokim cenom ropy, gazu oraz mocznika (nawóz stosowany do uprawy m. in. zbóż). USA złagodziły sankcje na rosyjską ropę.

Przy obecnych cenach dochody rosyjskiego rządu z podatków związanych z energią wynoszą szacunkowo ok. trzykrotność średniej miesięcznej z okresu od grudnia 2025 r. do lutego 2026 r. Jeśli ceny te utrzymają się do końca roku, łączne wpływy z podatków od ropy i gazu wyniosą w Rosji w 2026 r. około 180 mld dolarów, co stanowi znaczny wzrost w stosunku do 101 mld dolarów w 2025 r.

Jeśli rosyjskie ceny eksportowe będą dalej rosły, wówczas rosyjski rząd może osiągnąć nieoczekiwany zysk wart setki miliardów dolarów. Rosja może również skorzystać ze swojej pozycji jako głównego eksportera nawozów, gdy dostawy z Bliskiego Wschodu nie są już dostępne.

Kraje azjatyckie, w tym Wietnam, Tajlandia, Filipiny, Indonezja i Sri Lanka, zwróciły się do Moskwy, aby kupić rosyjską ropę.

Dostawy helu

Hel (gaz) jest produktem ubocznym wydobycia gazu ziemnego. Katar, który dysponuje największym na świecie pojedynczym złożem gazu ziemnego, wytwarza około 30% światowej podaży helu.

Hel jest intensywnie wykorzystywany do produkcji półprzewodników na Taiwanie i w Korei Płd. Zakłócenia dostaw helu mogą zatem wpłynąć na produkcję półprzewodników i w konsekwencji m. in. dostawy smartfonów, czy budowę centrów danych sztucznej inteligencji. W wyniku zniszczeń wywołanych wojną, podaż helu zmniejszyła się dotychczas o 14%.

Dostawy kwasy siarkowego

Według danych Amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej (EIA) region Zatoki Perskiej, będący producentem „kwaśnej” ropy naftowej (o wysokiej zawartości siarki), odpowiada za aż 44% światowej produkcji siarki – czyli prawie dwukrotnie więcej niż wynosi jego udział w rynku węglowodorów.

Kwas siarkowy jest wykorzystywany jako podstawowy odczynnik przemysłowy w wielu procesach chemicznych, m.in. przy produkcji detergentów, włókien syntetycznych, tworzyw sztucznych, materiałów wybuchowych, barwników i pigmentów oraz farmaceutyków, oraz w rolnictwie.

Wykorzystuje się go również w rafinacji paliw, zwłaszcza w procesach mających na celu poprawę jakości benzyny. Substancja ta jest również niezbędna w przemyśle półprzewodnikowym. Firmy takie jak TSMC, Intel i Samsung wykorzystują kwas siarkowy do czyszczenia płytek krzemowych, stanowiących podstawę nowoczesnych chipów komputerowych.

Dostawy mocznika

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych około jedna trzecia światowych dostaw nawozów – takich jak mocznik, potaż, amoniak i fosforany – przechodzi zazwyczaj przez Cieśninę Ormuz.

Analitycy ostrzegają, że niedobór tych nawozów może być szczególnie szkodliwy dla produkcji rolnej właśnie teraz, ponieważ marzec i kwiecień to okres siewów na półkuli północnej, a mniejsze zużycie nawozów przez rolników w tym okresie wpłynie na plony w dalszej części roku.

Autor: Ryszard Jesionowski / Akademia Fotowoltaiki